Το βασικό δίλημμα που αποφάσισε να θέσει ενώπιον του λαού η νέα ηγεσία της κεντροδεξιάς –και το οποίο θα ενταθεί το επόμενο διάστημα– είναι χονδρικά το ακόλουθο: θα εξακολουθήσει να υπηρετεί τον «απεχθή λαϊκισμό», στον οποίο αποδίδεται η βασική ευθύνη για την κατάρρευση της χώρας, ή θα ενστερνισθεί μια  καθυστερημένη ελληνική παραλλαγή της άποψης περί «τέλους της ιστορίας», σύμφωνα με την οποία κάθε συζήτηση για κοινωνικές και ιδεολογικοπολιτικές αντιθέσεις είναι πλέον χωρίς νόημα και το μόνο που του απομένει είναι …

Για την αναθεώρηση του Συντάγματος τα τελευταία χρόνια έχουν ειπωθεί πολλά μεγάλα λόγια και έχουν δοθεί αντίστοιχες υποσχέσεις, πλην όμως χωρίς κανένα αντίκρυσμα έως τώρα. Η ανακολουθία αυτή, μάλιστα, δεν βαρύνει μόνον την εκάστοτε κυβέρνηση, όπως νομίζουν οι περισσότεροι, διότι για να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία απαιτείται απλώς πρόταση 50 βουλευτών.

– Η προσφυγική κρίση πάνω στην οικονομική σε ένα περιβάλλον κοινωνικής κόπωσης και πολιτικού ελλείμματος. Κάτι τέτοιο μας συμβαίνει;  Δυστυχώς αυτό ακριβώς μας συμβαίνει. Το χειρότερο όμως είναι ότι σε μια τέτοια εποχή, με οξυμμένα στο έπακρο όλα τα  προβλήματα, οι βασικές πολιτικές δυνάμεις του τόπου δεν είναι σε θέση –αλλά ούτε έχουν διάθεση– να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αντιμετωπίσουν κατάματα τις προκλήσεις των καιρών.