Γιώργος Σωτηρέλης.

Στο προηγούμενο άρθρο (ΕφΣυν 3.10.2015) υποστήριξα ότι μια κυβέρνηση δεν μπορεί να λέγεται προοδευτική αν δεν αποσκοπεί, ταυτόχρονα, αφενός μεν στην κατάργηση των στεγανών του «κρατικοοικονομικού» καθεστωτισμού αφετέρου δε στην ανατροπή των λαϊκιστικών, κρατικιστικών και συντεχνιακών στερεοτύπων του «κοινωνικοπολιτικού» καθεστωτισμού. Τι σημαίνει όμως αυτό στην πράξη, αναφορικά με το πολιτικό σύστημα;

*Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών (13.10.2015) με τίτλο: «Απαιτείται μια γενναία μεταρρύθμιση» 1. Ποια πρέπει, κατά τη γνώμη σας, να είναι το σύστημα σχέσεων Κράτους- Εκκλησίας σε μια σύγχρονη Δημοκρατία; Αναμφισβήτητα το μόνο σύστημα σχέσεων Κράτους-Εκκλησίας που είναι απολύτως συμβατό με την Δημοκρατία και την συνταγματική ελευθερία είναι αυτό του χωρισμού τους.

Είναι αναμφίβολο ότι η σημαντικότερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση είναι η ριζική ανασυγκρότηση του κράτους. Στο σημείο αυτό, όμως, ανακύπτει το ερώτημα: είναι εφικτό σήμερα, με δεδομένους τους καταναγκασμούς της συγκυρίας, να επιχειρηθεί μια τέτοια μεταρρύθμιση σε πράγματι ρηξικέλευθη και προοδευτική κατεύθυνση;